Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

ΟΜΙΛΙΑ ΝΙΚΟΥ ΤΣΟΥΚΑΛΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΗΣ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ

Πρόταση από την αντιπολίτευση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στο ψηφισμένο νομοσχέδιο «Κύρωσης της Συνθήκης της Λισσαβώνας που τροποποιεί τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ορισμένες συναφείς πράξεις».


( ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΒΟΥΛΗΣ 17-06-2008 )

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η δεύτερη φορά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα που ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά και όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης ζητούν από την Κυβέρνηση την εφαρμογή του εδαφίου 2 της παράγραφος 2 του άρθρου 44 του Συντάγματος, δηλαδή να αποφασίσουν οι πολίτες με δημοψήφισμα για ένα θεσμικό κείμενο.Η Κυβέρνηση απάντησε αρνητικά και στα δύο αιτήματα. Ένα στεγνό, ξερό «όχι» και στις δύο πρωτοβουλίες της Αντιπολίτευσης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριοι Υπουργοί, παρακολουθήσαμε την επιχειρηματολογία σας κατά τη διάρκεια της παρούσας συζήτησης. Από το επίπεδο της συνταγματικής εκτροπής, όπως την παρουσίασε ο κ. Καραμάριος, μέχρι και τη δυνατότητα και την ευελιξία που πιθανόν έχει το Κοινοβούλιο, προκειμένου να αποφασίζει τέτοιου είδους σύνθετα νομοθετήματα.Όμως, ο πυρήνας της επιχειρηματολογίας σας είναι σαφέστατος. Προσδιορίζει τη φιλοσοφία και την αντίληψή σας. Αντίληψη ήδη αριστοκρατική, ελιτίστικη, απαξιωτική για τον απλό πολίτη-ψηφοφόρο, τον ψηφοφόρο που, όταν καλείται να επιλέξει κόμματα και πολιτικούς, είναι κυρίαρχος και όταν καλείται να αποφασίσει επί συγκεκριμένων ασκούμενων πολιτικών, είναι ανώριμος, απαίδευτος και ενίοτε αγροίκος.
Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, πρέπει να υπενθυμίσουμε κάτι για άλλη μία φορά από αυτό το Βήμα για όσους ίσως το ξεχνούν, ότι το πολίτευμά μας διέπεται από την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Όλες οι δραστηριότητες των πολιτειακών οργάνων διενεργούνται στο όνομα του ελληνικού λαού. Είναι η κορυφαία συνταγματική αρχή. Τη λαϊκή κυριαρχία, όμως, δεν την αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο όλοι. Για κάποιους, που διέπονται από καθεστωτική και ολιγαρχική νοοτροπία, η λαϊκή κυριαρχία εξαντλείται με τη συμμετοχή στις εκλογές. Από εκεί και πέρα, αναλαμβάνουν οι τεχνικοί της εξουσίας, οι οποίοι συνήθως διαχειρίζονται τις τύχες του λαού ερήμην του.

Απέναντι στη λογική αυτή που υποβαθμίζει τη δημοκρατία εμείς αντιπαρατάσσουμε μια ανοικτή αντίληψη για τη λαϊκή κυριαρχία. Αξιοποιούμε όλες τις συνταγματικές διατάξεις που προβλέπουν επιπλέον δυνατότητες άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ήδη σπεύσατε να απορρίψετε την πρόταση. Είναι συμπτωματικό αυτό; Προφανώς όχι. ‘Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει ένα στοιχείο το οποίο κονιορτοποιεί τα επιχειρήματά σας και αυτό είναι η πρόβλεψη του κειμένου της Συνθήκης για τη δυνατότητα συγκεκριμένου αριθμού ευρωπαίων πολιτών άσκησης νομοθετικής πρωτοβουλίας. ‘Ενας μικρός για τα δεδομένα της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης αριθμός πολιτών της τάξεως περίπου του ενός εκατομμυρίου μπορεί να κινήσει διαδικασίες για τη θέσπιση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Και βεβαίως πουθενά η εν λόγω διάταξη δεν αναφέρει εάν η συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση θα είναι περίπλοκη ή απλοϊκή. Φαίνεται ότι οι Ευρωπαίοι συνέταιροί μας έχουν άλλη αντίληψη για την ωριμότητα των συμπολιτών τους.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Εδρα καταλαμβάνει η Β’ Αντιπρόεδρος της Βουλής κυρία ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ).

Η Κυβέρνηση αρνήθηκε ήδη πεισματικά να θέσει υπό την έγκριση του λαού το ευρωσύνταγμα αίτημα που το έθεσαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δηλώσαμε τότε ότι η άρνηση αυτή καταδεικνύει μια βαθύτατα αντιδημοκρατική αντίληψη. Η δεύτερη απόρριψη μετατρέπει την αντίληψη αυτή σε δομικό χαρακτηριστικό του κυβερνώντος κόμματος. Η άρνηση ενεργοποίησης της λαϊκής συμμετοχής φαίνεται να είναι μια πάγια επιλογή σας. Η Κυβέρνηση προσχηματικά και μόνον επικαλείται το λαϊκό συμφέρον και αυτό γιατί στην πραγματικότητα φοβάται τη λαϊκή ετυμηγορία. Το χειρότερο όμως είναι ότι προσπαθεί να βγει και από πάνω καταλογίζοντας σε όλη την αντιπολίτευση και στο Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και περισσή θρασύτητα εντυπωσιασμό και ανεύθυνο λαϊκισμό.Τι είναι όμως ο λαϊκισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Σύμφωνα με το πολίτευμά μας ο λαός είναι ταυτόχρονα η φυγή και ο φορέας των εξουσιών. Οι εξουσίες όμως αυτές ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα. Λαϊκισμός είναι η άκρατη επίκληση της παντοδυναμίας του λαού και η άσκηση της κυριαρχίας του έξω και πέρα από τους θεσμούς και το Σύνταγμα. Αντίθετα εμείς προτείνουμε να αξιοποιηθεί για πρώτη φορά και με σοβαρότατη αφορμή μια συγκεκριμένη συνταγματική διάταξη που τέθηκε ακριβώς για ένα τέτοιο σκοπό. Η επίκληση μιας συνταγματικής διάταξης μόνο λαϊκισμός δεν είναι. Αποτελεί ένδειξη σεβασμού στη δημοκρατία και σηματοδοτεί μια απτή εφαρμογή της λαϊκής κυριαρχίας.
Επαναλήφθηκε το επιχείρημα που έχουμε χαρακτηρίσει πάλι από αυτό το Βήμα ως παραπλανητικό. Πώς θα γίνει -αναφέρει το επιχείρημα- δημοψήφισμα για τη Συνθήκη με τόσα άρθρα λεπτομέρειες, ρυθμίσεις, πρωτόκολλα, δηλώσεις, παραπομπές; Μα, μήπως για τους Ιρλανδούς πολίτες δεν ετέθη το ίδιο πρόβλημα, το ίδιο δίλημμα; Δεν προσήλθαν ενημερωμένοι στις κάλπες; Ποια είναι η εκτίμησή σας;Η συγκεκριμένη Συνθήκη έχει δεκαπέντε με είκοσι βασικές αρχές οι οποίες μπορούν εύκολα να γίνουν κατανοητές και να αξιολογηθούν από έναν καλά ενημερωμένο πολίτη. Μπορεί να κατανοήσει τη φιλοσοφία την προοπτική της χωρίς ανούσιες αναφορές σε λεπτομέρειες ρυθμίσεις και όλα αυτά. Πιστεύετε ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει κατορθωτό μέσα από έναν ολοκληρωμένο συστηματικό κοινωνικό διάλογο; Εμείς πιστεύουμε ακράδαντα «ναι».

Αλλά όμως θα επαναλάβουμε και κάτι άλλο. Δεν πρόκειται για ένα δημοψήφισμα με συγκεκριμένο ερώτημα αλλά για δημοψήφισμα που αφορά έναν νόμο στο σύνολό του. ‘Όπως η Βουλή και καθένας από εμάς που δεχόμαστε ή απορρίπτουμε ένα νομοσχέδιο κατ’ αρχήν ή στο σύνολό του έτσι και ο λαός θα κληθεί να το εγκρίνει ή όχι συνολικά με όσα σας προανέφερα. Το ερώτημα θα είναι σαφές αν θεωρεί το νομοσχέδιο θετικό ή αρνητικό ως προς το μέλλον του. Κάθε άλλη εκδοχή είναι εκ του πονηρού και εκδηλώνει μια σαφή αριστοκρατική αντίληψη για την άσκηση της εξουσίας. ‘Ετσι έχουν λοιπόν τα πράγματα, κύριοι Υπουργοί, έτσι έχουν τα πράγματα, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. ‘Όλα τα άλλα είναι υπεκφυγές. Ευχαριστώ πολύ.