Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ υπονομεύει τις εθνικές επενδύσεις των ΑΠΕ

ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΪΚΩΝ ΠΑΝΕΛΣ ΣΤΗ ΒΙΠΕ ΠΑΤΡΑΣ ΤΟΝΙΣΕ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ Ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ


«Χάνεται άλλη μία ευκαιρία έμπρακτης υποστήριξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ελλάδα. Θεωρούμε ότι σε αρκετά σημεία το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ, υπονομεύει τη βιώσιμη ανάπτυξή τους» Τα παραπάνω ανέφερε μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη βουλή ο βουλευτής Αχαΐας της Δημοκρατικής Αριστεράς Νίκος Τσούκαλης.


«Το νομοσχέδιο ανέφερε ο κ. Τσούκαλης περιέχει μία βασική ασάφεια στη ρύθμιση που προβλέπει ότι η παραγόμενη ενέργεια, δεν θίγει την εθνική προσπάθεια που καταβάλλεται για την κάλυψη των εθνικών στόχων από ΑΠΕ. Η αρχικά θετική αυτή γενική ρύθμιση αλλοιώνεται από την έμμεση πρόβλεψη ότι η παραγόμενη ενέργεια από το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ μπορεί να προσμετρηθεί υπέρ των εθνικών στόχων ΑΠΕ στο μέλλον. Μία τέτοια εξέλιξη δυνητικά θέτει επί της ουσίας τις εθνικές επενδύσεις εκτός μάχης. Επίσης το νομοσχέδιο δημιουργεί επενδύσεις ΑΠΕ δύο ταχυτήτων. Επί της ουσίας ρυθμίζει πιο ευνοϊκό και χρονικά συντετμημένο καθεστώς αδειοδότησης των έργων του ΗΛΙΟΣ εις βάρος των εθνικών επενδυτικών ΑΠΕ. Προφανώς είμαστε ενάντια σε μία τέτοια άδικη ρύθμιση που με βεβαιότητα θα δημιουργήσει μία στρεβλή κατάσταση που θέτει σε δεύτερη μοίρα τις εθνικές επενδύσεις»


Ο κ. Τσούκαλης τόνισε επίσης την ανάγκη έμπρακτης και συγκεκριμένης πολιτικής που πρέπει να οδηγήσει σε αναζωογόνηση της εθνικής βιομηχανίας ενώ αναφερόμενος στις επιχειρήσεις της ΒΙΠΕ Πάτρας είπε: «Στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας είχαμε ως καμάρι δύο πρωτοπόρες βιομηχανίες κατασκευής φωτοβολταϊκών πάνελς, οι οποίες αυτή τη στιγμή ουσιαστικά βρίσκονται στη διαδικασία πλήρους κατάρρευσης. Αυτό που επικρατεί είναι απολύσεις εργαζομένων, μηδενικές παραγγελίες και παραγωγή. Ουσιαστικά, δηλαδή, δεν ξέρω στο κατά πόσο το αμέσως επόμενο διάστημα θα μπορέσουν να επιβιώσουν. Αυτό είναι σχήμα οξύμωρο, είναι κάτι το οποίο δεν συνάδει με το σχεδιασμό της χώρας μας, όσον αφορά την αυτάρκεια σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βεβαίως την εξαγωγική διαδικασία. Και όμως, αυτές οι δύο βιομηχανίες καταρρέουν. Πρέπει να υπάρχει ειδική μέριμνα και γι’ αυτό».

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του κ. Τσούκαλη έχει ως εξής:

Παίρνοντας τη θέση του συναδέλφου Βουλευτή της Δημοκρατικής Αριστεράς κυρίου Αθανασίου Λεβέντη, θα ήθελα να επικεντρώσω την ομιλία μου κυρίως στο μεγαλεπήβολο Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ. Ο κ. Λεβέντης θα τοποθετηθεί επί της αρχής τόσο για το σχέδιο ανάπλασης του χώρου του Ελληνικού όσο και επί των τροπολογιών.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι από τη μία πλευρά τασσόμαστε πάντα υπέρ της ανάπτυξης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υπέρ της συνεργασίας προς αυτόν το σκοπό μεταξύ κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τρίτων. Υπό αυτό το πρίσμα η θεωρία του ΗΛΙΟΣ μας βρίσκει σύμφωνους, στο βαθμό επίσης που προωθεί την ανάπτυξη νέων ενεργειακών υποδομών, που υποστηρίζει την ειλημμένη πολιτική απόφαση της Γερμανίας να τερματίσει τη λειτουργία των πυρηνικών μονάδων έως το 2022. Από την άλλη πλευρά όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρούμε ότι χάνεται μία ευκαιρία έμπρακτης υποστήριξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ελλάδα. Θεωρούμε ότι σε αρκετά σημεία υπονομεύει τη βιώσιμη ανάπτυξή τους. Ως εκ τούτου δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε το συγκεκριμένο κεφάλαιο και γίνομαι πιο συγκεκριμένος.


Το νομοσχέδιο περιέχει μία βασική ασάφεια στη ρύθμιση που προβλέπει ότι η παραγόμενη ενέργεια δεν θίγει την εθνική προσπάθεια που καταβάλλεται για την κάλυψη των εθνικών στόχων από ΑΠΕ. Η αρχικά θετική αυτή γενική ρύθμιση αλλοιώνεται από την έμμεση πρόβλεψη ότι η παραγόμενη ενέργεια από το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ μπορεί να προσμετρηθεί υπέρ των εθνικών στόχων ΑΠΕ στο μέλλον. Μία τέτοια εξέλιξη δυνητικά θέτει επί της ουσίας τις εθνικές επενδύσεις εκτός μάχης. Πρέπει επομένως στις ειδικότερες ρυθμίσεις, κύριε Υπουργέ, να ληφθεί η σχετική μέριμνα που να εγγυάται τον εξαγωγικό και μόνο χαρακτήρα του ΗΛΙΟΣ.


Το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ δημιουργεί μία νέα πραγματικότητα ως προς τη συνολική εγκατεστημένη ισχύ της χώρας, δημιουργεί συνεπώς και νέες αυξημένες ανάγκες για τις ενεργειακές υποδομές. Το μείζον αυτό ζήτημα όμως δεν αντιμετωπίζεται από το νομοσχέδιο. Θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα, μέτρα αποτελεσματικά σε ενεργειακά δίκτυα και υποδομές, ώστε να μπορούν να υποστηρίζουν τόσο το ΗΛΙΟΣ όσο και εθνικές επενδύσεις. Επίσης, το Πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ προβλέπει κατά τα πρότυπα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας τόσο τη φυσική όσο και τη στατιστική μεταφορά. Φρονούμε ότι θα πρέπει να δοθεί έμφαση μόνο στη φυσική μεταφορά ώστε να αποφευχθούν μελλοντικοί κίνδυνοι που υπονομεύουν την ανάπτυξη των εθνικών έργων ΑΠΕ και να προωθηθούν ολοκληρωμένες επενδύσεις.


Μία άλλη ένστασή μας στο νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο ουσιαστικά δημιουργεί επενδύσεις ΑΠΕ δύο ταχυτήτων. Επί της ουσίας ρυθμίζει πιο ευνοϊκό και χρονικά συντετμημένο καθεστώς αδειοδότησης των έργων του ΗΛΙΟΣ εις βάρος των εθνικών επενδυτικών ΑΠΕ. Προφανώς είμαστε ενάντια σε μία τέτοια άδικη ρύθμιση που με βεβαιότητα θα δημιουργήσει μία στρεβλή κατάσταση που θέτει σε δεύτερη μοίρα τις εθνικές επενδύσεις. Κι αν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνυπολογίσουμε και το τεράστιο πρόβλημα ρευστότητας, τότε βιώνουμε μία κατάσταση στο χώρο αυτό της εγχώριας δηλαδή παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, που οδηγεί σε δραματικές καταστάσεις.


Εδώ αναφέρομαι σε μία ερώτηση που είχαμε καταθέσει πριν από κάποιους μήνες σχετικά με τη ματαίωση ενενήντα επενδύσεων φωτοβολταϊκών σταθμών λόγω χρεοκοπίας της μεγαλύτερης εταιρείας, της KLT, στη χώρα όπου λόγω της έλλειψης ρευστότητας της αγοράς αυτές οι επενδύσεις ουσιαστικά πάγωσαν, ματαιώθηκαν και οι επενδύτες, απλοί συμπολίτες μας βρίσκονται ουσιαστικά σε απόγνωση. Αυτή λοιπόν η ρύθμιση προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 4 εδάφιο α και πρέπει να βελτιωθεί. Επίσης δεν υπάρχει καμία μνεία και μέριμνα για την υποστήριξη της εθνικής βιομηχανίας ΑΠΕ. Εδώ υπήρξε μία βελτίωση εκ μέρους του κυρίου Υπουργού στον τομέα αυτό, αλλά έχουμε την εντύπωση ότι απλώς η ρύθμιση δεν αρκεί. Απαιτείται μια έμπρακτη και συγκεκριμένη πολιτική που πρέπει να οδηγήσει σε αναζωογόνηση της εθνικής βιομηχανίας. Δεν υπάρχει, λοιπόν, τέτοια ουσιαστική μέριμνα.


Η δημιουργία ενός έργου τέτοιου μεγέθους θα πρέπει να προβλέπει ειδικά μέτρα και κίνητρα για τη χρήση εθνικού και ευρωπαϊκού εξοπλισμού, πάντα έχοντας υπ’ όψιν τους κανόνες και τους περιορισμούς του παγκόσμιου εμπορίου. Στο ίδιο πνεύμα οι όροι και οι συνθήκες για τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν από το Πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ». Πρέπει να ξεκαθαριστούν όσο το δυνατόν νωρίτερα, ώστε να περιφρουρηθούν και να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Και επειδή συζητάμε για την εθνική βιομηχανία, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη βιομηχανική περιοχή της Πάτρας είχαμε ως καμάρι δύο πρωτοπόρες βιομηχανίες κατασκευής φωτοβολταϊκών πάνελς, οι οποίες αυτή τη στιγμή ουσιαστικά βρίσκονται στη διαδικασία πλήρους κατάρρευσης. Αυτό που επικρατεί είναι απολύσεις εργαζομένων, μηδενικές παραγγελίες και παραγωγή. Ουσιαστικά, δηλαδή, δεν ξέρω στο κατά πόσο το αμέσως επόμενο διάστημα θα μπορέσουν να επιβιώσουν. Αυτό είναι σχήμα οξύμωρο, είναι κάτι το οποίο δεν συνάδει με το σχεδιασμό της χώρας μας, όσον αφορά την αυτάρκεια σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βεβαίως την εξαγωγική διαδικασία. Και όμως, αυτές οι δύο βιομηχανίες καταρρέουν. Πρέπει να υπάρχει ειδική μέριμνα και γι’ αυτό.


Και θα ήθελα να κλείσω θέτοντας κάποιες γενικές γραμμές, κάποιες αδρές γραμμές, όσον αφορά τη θέση μας στο άλλο μεγάλο σχέδιο για την αξιοποίηση του χώρου του πρώην Ελληνικού. Είναι προφανές ότι στο χώρο του αεροδρομίου που αποτελεί αξιοποιήσιμη ιδιωτική περιουσία του δημοσίου, πρέπει να υπάρξει ένα σχέδιο ανάπτυξης. Κανένας δεν διαφωνεί σ’ αυτό. Υπάρχει σύγκλιση στην κοινωνία, όσον αφορά το ότι μια σημαίνουσα χρήση του θα είναι εκείνη του Μητροπολιτικού Πάρκου. Όσον αφορά το τι ζητάμε, θα τα εξηγήσει σε γενικές γραμμές και ο συνάδελφος Αθανάσιος Λεβέντης στην τοποθέτησή του.


(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)


Αυτό που ζητάμε είναι δύο χιλιάδες στρέμματα μικτού πράσινου με κτίσματα, δρόμους και ελεύθερους χώρους, από τα οποία τουλάχιστον χίλια στρέμματα πρέπει να είναι καθαρό, συνεκτικό και κοινόχρηστο πράσινο. Ένα πάρκο σε τέτοιο μέγεθος, όσο δηλαδή τέσσερα Πεδία του Άρεως ή έξι Εθνικοί Κήποι μαζί, μπορεί να είναι ακόμα διαχειρίσιμα από άποψη συντήρησης, φύλαξης και ασφάλειας. Οι προσοδοφόρες χρήσεις του Ελληνικού πρέπει να χρηματοδοτούν και τη συντήρηση του κοινόχρηστου πρασίνου, για να μην καταλήξει όπως το Πάρκο Τρίτση. Χρειάζεται ένα δεσμευτικό περίγραμμα ενός επιθυμητού σχεδίου ανάπτυξης, το οποίο δεν είναι αυτό το οποίο καταθέτει η Κυβέρνηση και το οποίο θα αναπτύξει λεπτομερώς ο συνάδελφος Αθανάσιος Λεβέντης.

Σας ευχαριστώ πολύ.